Als ik zeg dat mijn klasdeur principieel open staat voor ieder één, dan is dat ook zo.

Ik vond het allesbehalve vreemd dat een jonge collega zonder verpinken inging op mijn aanbod m’n les eens bij te wonen. Eens te meer omdat ik het ging hebben over de LCA van een product in plaats van de achterhaalde 3 stappen van de industrie, die nog steeds op de archaïsche leerplannen prijken.

Het werd een verhaal dat ik al voor de 7de keer die week vertelde, dus enige routine zat er in. Ik hoop dat zij het waardevol vond en er iets van opstak.

En neen meneer de adviseur of inspecteur, dit voorval, wat een pure ingeving van ons beiden was, wordt niet geacteerd of genotuleerd. Noch denk ik of zij er aan er een verslag, rapport of neerslagje van te maken. Dan ga je namelijk weer net dit spontaniteit in de kiem smoren! Planlast, weet je wel.

Had ik het geweten hadden leerlingen dit beter gefilmd met hun smartphone. Oops, ja juist… vergeten: dat mag dan weer niet!

Advertenties