Als er nu eens 1 ding waar leerlingen mij mateloos voor kunnen waarderen is het het maken van zijsprongetjes. Bij de les blijven? Jazeker! Telkenmale slaag ik er in af te wijken, dingen te tonen, verbanden te leggen en toch weer net voor het einde bij de hoofdzaak te komen. Hét grote probleem is dat geen ene les op de andere lijkt. Daar gaat m’n uniformiteit, mijn éénheidsworst en mijn controleerbaarheid.

Neem nu de lessen industrie in het tweede jaar. Ik teken iedere les de LCA-cyclus en hou dit aan als leidraad voor de cursus. Maar daar waar ik vandaag in 2 Ob vanuit de aardolieraffinage, via Opel, de oude Opel-site ( Metropolis ), Churchilldok ( opslag ertsen ), logistiek monster, reconversie Opel weer terug kwam op het belang van de 90% welvaartsproducten via de aardolie en het duurzaam verkeer er maar een druppel zou toe bijdragen de welvaart te bestendigen, deed die druppel weer de vraag rijzen of het meer zou gaan regenen door met waterstof te gaan rijden. Neen beste leerling, toch niet! Maar een intelligente vraag dat wel; ik hou daar van! Heeft iemand van jullie trouwens de les opgenomen? Dju

Welnu de dag ervoor was ik meer tijd aan het steken in het heropvoeden van enkele OOAA-leerlingen. Nochtans, een parallelklas, dus een parallelles zou je denken.. Da’s waar, wie dat kan, kan haast robotisch, ongenuanceerd en geautomatiseerd lesgeven. Daar ben ik jaloers op. Neen, die dag ben ik blijven steken in het logistiek monster van Luik en de enorme rompslomp die het transport van ertsen en kool vanuit Brazilië tot in Seraing met zich meebracht en zo ons land mede in een regeringsvormingscrisis van meer dan 500 dagen sleurde. Niet zo’n toplesje, zeker niet als ik dat vergelijk met deze van vandaag.
De leerlingen van 2 Ob hebben me zeker enkele keren horen zuchten:’Man, wat ben ik weer een slechte leraar, ik ben weer off-topic on-questions asked by my pupils.’ Hehe

Wel leerlingen: hier doe ik het voor! Voor jullie, ik wil er zijn voor jullie.

Tot spijt van wie het benijdt

Advertenties