Het parlement van Vlaanderen heeft zich, in tegenstelling tot de nationale regering gebogen over echt belangrijke zaken!

De georkestreerde ondergang van onze welvaart. In elke officiële media en commentaren wordt de trompet der voordelen luid geschald!

Vooral de 20 vragen en antwoorden van ons niet al te objectief vakblad intrigeren mij mateloos! Wie gaf de antwoorden op de, in mijn ogen correcte, vragen? Wie heeft de eindredactie over deze, schinjbaar objectieve antwoorden?

Ik ben zo vrij “even “objectief mijn invalshoek toe te lichten.

Bepaalde groepen van leerlingen zijn oververtegenwoordigd of belanden er te snel: leerlingen uit gezinnen met een lage sociale status, leerlingen met taalproblemen, zwakbegaafde leerlingen of leerlingen met leerstoornissen als dyslexie, dyscalculie, met gedragsproblemen …”

Als ik deze lijst bekijk en deze dan straks moet combineren met de stelling dat het niveau van het gewone onderwijs niet zal dalen, sta me dan toch toe de wenkbrauwen te fronsen. Ik lees toch “zwakbegaafd’, “gedragsproblemen” of niet?
Wat de ganse doos met leerproblemen betreft: er zijn geen leerproblemen, maar aanpassingsproblemen aan het uniformisme. Wij maken problemen van het leren door nog steeds, anno 2014 de klas zodanig unidirectioneel in te richten dat het vanuit het spreekgestoelte docerende onderwijs nog steeds weelderig tiert. ( zie manuscript “Epo in het onderwijs”). Een aanrader in de materie “leerproblemen” is het boek Dwaalspoor Dyslexie.

Redelijke aanpassingen

Niets zo leuk als met rekbare termen te schermen. Ik kan er ook niets aan doen, maar het roept mij het woordbeeld “onverwijld” op!

Je moet als leraar geen specialist worden in alle mogelijke leerstoornissen of beperkingen. Je moet wel de nodige basiscompetenties bezitten om op een goede manier les te kunnen geven aan alle leerlingen: de noden van leerlingen inschatten, doelstellingen bepalen, differentiëren, bijsturen, remediëren. Het gaat in essentie over het versterken van het meesterschap op het vlak van didactiek, pedagogiek en handelingsgericht samenwerken met anderen.”

Met andere woorden, heel voorzichtig gezegd: “Als het mislukt is het de fout van …. de leraar!”. Beste Theo, wij doen dit al jaren!
Wat merk je op als je ons Vlaams onderwijs bekijkt? Jaren waren we de top ( in de eerste 10 ) en nu staan wij stil, gaan we zelfs licht er op achteruit. Andere landen halen ons fluks in en laten ons zelfs achter. De PISA-rapportering onderaan bekijken, leert mij dat de meeste Afrikaanse landen een gigantische sprong voorwaarts maken, terwijl wij enkele basispunten verloren.
Anderszijds, in mijn eigen lokaal kijkend, merk ik op dat er vanuit wordt gegaan dat wij nu niet bijsturen en remediëren, dat wij maar wat aanmodderen en dit er gerust nog bij kunnen nemen! Geachte hoogwaanende, wij zitten op ons tandvlees!

Ik heb me wel afgevraagd wat ieder leerprobleem aan aanpassingen vraagt en schreef er een satirisch paragraafje over: de ideale klas.

Het lerarenteam moet veel gerichter nadenken over remediëring, differentiatie, het inzetten van hulpmiddelen en het meer op maat maken van het curriculum. Je zal dus ook meer moeten overleggen met leerlingen met een beperking en hun ouders, en intensiever samenwerken met het CLB en andere ondersteuners.

Hm, het niveau ging er niet op achteruit gaan hé? Kwalitatief hoogstaand onderwijs zal het blijven, in plaats van kwantitatieve bezigheidstherapie, hé?

Het welbevinden van leerlingen is belangrijk

Leerkrachten hebben al 3 maand vakantie, dus hun welbevinden is “gegarandeerd”. Tijd zat om te recupereren van een niet zo stresserende job, nietwaar?

Als dat kind compensatiemaatregelen krijgt die het in de les mag gebruiken, dan mag het die ook tijdens toetsen en evaluaties gebruiken. Ook dan blijft het aanspraak maken op gewone attesten.

En als het kind dan later in het bedrijfsleven of in de maatschappij ‘an sich’ komt, vallen deze weg en hebben we “vogels voor de kat”.

Ook ik wou F-16 piloot worden maar m’n oogjes zijn net niet perfect. Weg droom!?

Advertenties