Het is weer zo ver. De jaarlijkse oproep om het klimaat nu te redden is van start gegaan. Jill Peeters mocht voor dit symposium in New York een fictief weerpraatje maken, knap van en voor ons.

Maar brengt dit alles zoden aan de dijk?

Is het niet zo dat te lang over één bepaald probleem “eikelen” ( zoals limburgers zeggen ) het averechtse effect veroorzaakt?

Ik maakte me deze bedenking op weg naar school en in plaats van een onverwachte toets te doen, polste ik naar de bereidwilligheid bij mijn leerlingen ( niet de school an sich zoals vorig jaar ).

Wat als nu wij eens eikels in de grond zouden steken op open stukken ‘wildernis’.

Eekhoorntjes doet dit al eeuwen en een GAS-boete voor dit vergrijp kregen ze niet!

Wie is er tegen een meer leefbaar milieu gekant, misschien enkele projectontwikkelaars en betonboeren te na gelaten?

Het plan is eenvoudig:

  • plant een eikel op een stukje open plek
  • geotag deze locatie
  • maak er een webpagina, logboek of blogje voor
  • Laat de leerkracht alle spots verzamelen.
  • Misschien kunnen jullie volgend jaar bij IO natuurwetenschappen berekenen hoeveel CO2 zo 1 boom uit de lucht haalt, want vele kleintjes maken toch 1 grote!
  • Voor iedere boom die het een jaar overleefd, steun ik één boom in het Great Green Wall project.

 

Advertenties