Een ochtend,
een klas,
een toets,
meerdere vragen.

Oei, ineens klinkt er een licht verontwaardigde “meneeeeeer” doorheen de klas! Een leerling heeft een vraag over een vraag.
“Die ITZC moesten we toch enkel voor het vorige examen leren” klonk het.

Tja, daar valt iets over te zeggen natuurlijk. Ik had vorige trimester nog een ‘les’ over en heb daar met handen en voeten die tropische wolkenband uitgelegd. Ik had er zelfs bij laten noteren dat we deze volgende trimester nodig hebben om het levensritme in Sub-Sahara Afrika en Moesson-Azië.
De eerste les van deze trimester noteerde ik in het digibord alvast dat de ITCZ iets is dat we nog het hele jaar “nodig” gaan hebben.

Maar ja, op het vorig examen had ik inderdaad dit al eens gevraagd en dat is voor vele leerlingen het signaal om net na het examen een grote “shift-delete” toe te passen.

Leren om te leren en niet om verder te bouwen blijkbaar. Kan ik het ze kwalijk nemen? Leerlijnen is iets wat nu éénmaal door leerteams doorheen de jaren maar niet op poten geraakt, of loopt ons onderwijssysteem echt tegen de grenzen van het wenselijke aan?

Advertenties