Een vriend stuurde vanmorgen op z’n pagina een bericht de wereld in. Hij was gebruuskeerd door een reportage over het vermeende samenzweringsplan onze voedingsindustrie te monopoliseren en te manipuleren. Ik gaf aan dat ik én z’n bekommering én z’n boodschap wou meegeven aan mijn leerlingen én collega’s. Doch als ik “eerlijk” mag/moet zijn: “Ik heb hier geen ruimte voor!” Het ‘bij het plan blijven’ is iets waar het onderwijs nogal voor gekend is, net omdat de inspectie dit goed controleren kan!

Het leerplan dicteert alsnog dat ik me moet ledig houden met het uitleggen van slash-and-burn ( alsof sub-Sahare Afrika zich zo nog voedt ) , Firestone als een mooi voorbeeld van een rubberplantage, natte rijstteelt zonder meer.

Nergens worden termen als circulaire economie en microkrediet vermeld! Wil ik het boeltje actualiseren, zou ik graag wat meer tijd hebben. Toch doe ik het regelmatig. De leerlingen (h)erkennen dan dadelijk m’n alt+tab momenten. Sommigen worden gesmaakt, anderen zijn iets te veel parels voor..

Met de hoofdstukken industrie die momenteel is het nog erger gesteld en plots…. overviel een pracht van metafoor me!

Leerplannen zijn zoals de kaartjes in een viewmaster, ze beperken het zicht op de wereld rondom ons!

Advertenties