Alles wijst de goede richting uit!

Rente’s staan historisch laag.
Vlaanderen was nog nooit zo bang in het donker te komen zitten.
LED-verlichting won een nobele prijs.
Zonnepanelen liggen haast in de rekken van de Ikea.
Huurders kunnen, kleinschalig, een ‘draagbare’ PV-installatie kopen.

Maar wij, wij leven in Vlaanderen! Hoe langer de queeste naar duurzame én betaalbare energie duurt, hoe meer ik vaststel dat er haast een ingebakken onwil lijkt te zijn om ons energiepatriomium te verduurzamen!

Iedereen die een beetje moedwil aan de dag legt, beseft dat een eigen PV-installatie nog steeds een zeer goede investering is! Jonge startende gezinnen met een ideaal dak mogen niet twijfelen!

Jammer dat het investeren op een ander dak nog niet zo “in” is.

Ik kan de beklijvende speech van Wubbo Ockels maar niet vergeten! Hij spreek over ‘slechts’ 50% van de Nederlandse daken die voorzien zijn van zo’n interessante manier om energie op te wekken. Hier bij ons is het schabouwelijk, haast beschamend.

Wat is dan die “missing link”! Ik dacht het “ei van Colombus” te hebben ontdekt: De link tussen de prosument en de verbruiker is niet meer dan een stroomkabel over de haag. Wel, deze link zette me op het spoor van de ontstaansgeschiedenis van de intercommunales. Ik las deze er netjes op na en leerde over hun ontegensprekelijke waarde en nut. Het schonk ons het huidige zeer betrouwbare en performante netwerk.

Enkel lijkt het er wel op dat het zo “moet” blijven: een top-down systeem waarbij enkele grote producenten ( liefst kernreactoren ( zie ook “berekend risico” ) de markt verzadigen met voldoende, goedkope ( onverzekerbare ) elektriciteit.

Enige verandering, redundantie en intelligente opslag met een constructieve bottom-up levering, is voorlopig onbespreekbaar. Zelf een prove of concept, eentje zoals wij het uittekende, mag er niet komen.

Talmen en treuzelen we dan zo blind tot op de dag dat de scheur barst?

Advertenties