Het leek wel het decor uit een passage van het boek van Tom de Meester: “Opgelicht“. Hij had weinig lovende woorden veil over de werking van de gemeentelijke verkozenen in één van de organen van ’s lands meest machtige netwerkbeheerder. Op weg naar huis sijpelden passages uit z’n boek langzaam door. De storm van verontwaardiging was alvast zo groot dat amper één dag later de term “Turteltaks” werd gelanceerd.

Ikzelf zat feller in met de manier waarop wij geïnformeerd werden over de werking, realisaties en toekomstplannen van Ika en Eandis. De timing, het schuiven met de slides ( good news first ), snel doorklikken bij bad news, het aankondigen van het lekker eten, .. alles was zo goed georkestreerd dat haast niemand tijdens de vraagstelling nog langer tijd wou steken in het zich afvragen wat er zich nu allemaal aan het afspelen was. Het eten riep nietwaar!

Ik nam het wel ernstig op, onze lokale raadsleden vonden het zelfs een extra commissievergadering waard. De grootste steun kreeg ik voorwaar uit de oppositie! Kontich zal het verschil wellicht niet maken en zal geen wereldnieuws worden mocht het zich onthouden van deze impactvolle verandering binnenin Eandis. Sterker nog, er zijn voordelen aan. Niet voor de burger maar voor het establishment van de gemeente, stad, zij zijn immers de houders van dividenden.

Frappant dat de notulen eigenlijk al opgemaakt waren voor de stemming, dat blijkt uit deze knullige wijziging van de akte.

eerste-verzet

Die avond vond ik het verhaal IKA intrigerend. IKA is de investeringspoot van Eandis en heeft als taak het verdiende geld van deze operationele maatschappij verstandig te beleggen. En het mag gezegd zijn dat als een maatschappij, bij aanvang een schamele 10 000 euro waard, kan uitgroeien tot een solvabel instrument van meer dan 340 000 000 miljoen er nogal wat werk geleverd is.

Echter, als een substantieel deel van die groei gebeurd door het verwerven van GSC, bekomen via investeren in projecten zoals windmolens en zonneparken, vooral nog ten tijde van de zwaar gesubsidieerde certificaten, smaakt dit een beetje wrang.
Zij weten dat er winsten worden gegarandeerd op de kap van de gemeenschap. Ze brachten die avond de boodschap heel gesmeerd! De gemeentes krijgen hierdoor mooie sommen geld die ze kunnen gebruiken om projecten uit te voeren. Vertaal ik het dan fout dat zij eigenlijk, na afroming, gewoon belastingen innen via de energiefactuur voor de gemeente?

Op één vraag van mij ( ik had er 100 op dat ogenblik ) over wat de concrete plannen waren om de energiearmoede te bestrijden was het antwoord:

“We streven er naar, samen met het OCMW, om de klantenkantoren langer open te houden!”.
Nu ja…

Eandis heeft in één van haar redenen om wederom in zee te gaan met een privépartner aangehaald dat ze de groeiende schuldenberg van de GSC moeten gedempt krijgen. Bizar dat IKA een groot deel van haar “inkomsten” net uit die opbrengsten van de GSC haalt!

In kindertaal gezegd: Eandis vraagt aan ons ’t zand ( geld ) om de put te dempen die ze zelf mee aan het graven zijn?

Of vertaal ik ook dit weer verkeerd. De diverse verklaringen die ik iedere vergadering krijg, knip en plak ik onder mekaar. Ik zoek naarstig verder, maar:

Waarom stijgt de factuur voor de gewone burger, terwijl de elektriciteit op zich steeds goedkoper wordt?

Advertenties