Enkele jaren geleden schreef ik een heel manuscript over mijn bevindingen na 15 jaar onderwijs.

De titel is een vette knipoog naar het wielermilieu. In de sportwereld werd de deontologische vraag gesteld en beantwoord. Met deze metafoor probeer ik sommige dingen toe te lichten.  Het middelbare, met uitbreiding het hele, onderwijs in Vlaanderen lijkt een op een lange harde race naar een diploma.

Iedere deelnemer hoopt te kunnen winnen in de mooiste koers van allen! Iedereen kan fietsen, maar kan je ook koersen? En als je niet kan koersen, mag je dan vals spelen om toch maar te kunnen winnen? Zijn alle “truuken van de foor” gelegimenteerd om toch maar in het ASO te kunnen blijven ‘hangen’.

Welke gevolgen geeft dit voor het organiseren van het onderwijs? Is het besef dat onze enige grondstof, grijze massa, gewapend moet worden voor een harde maatschappij dan toch te veel gevraagd? Mogen we niet verlangen dat iedereen best op de voor hem of haar meest geschikte plaats zit of wordt gezet en daar maximaal rendeert.

Slotsom, via dit boek tracht ik zowel collega’s te motiveren, ouders te inspireren en leerlingen te stimuleren. De uitdaging is om van grafiet diamant te maken. Beiden bestaan louter uit koolstof. De natuur schikte de atomen echter anders, door omstandigheden en zie! Iedere leerling kan schitteren! Dit vertoog was zelfs voor Pascal De Smet de inspiratiebron voor de titel van zijn “leg eens een ei” ronde doorheen Vlaanderen.

Ik beschouw de taak van de leraar als deze van moeder natuur: door het anders schikken van de hersencellen maken we briljante leerlingen klaar voor sterke toekomst!

Een wereld van verschil, nietwaar?

 

een bloemlezing

Doping is van alle tijden

In het oude Griekenland smeerden atleten zich in met olie. Hermes vroeg aan de goden vleugels aan zijn schoenen om sneller te lopen tussen hemel en aarde. Galliërs voelden zich, na het drinken van een druïdebrouwsel, onoverwinnelijk. Middeltjes bedenken om een beetje voordeel te hebben ten opzichte van de andere is blijkbaar van alle tijden. Een recent Deens onderzoek wees uit dat iets meer dan 60% van de ondervraagden daadwerkelijk die pil zouden slikken die ze beter en sneller deed werken. En als het even kan zonder bijwerkingen weliswaar!

In mijn schooltijd ging het gerucht de ronde dat de geur van vers gemaaid gras geestversterkend was. In dat afgerukt gras zou een bepaalde stof aanwezig zijn die het geheugen beter deed werken. Lag het aan de benzinedampen van vaders machine of aan mijn hooikoorts? Ik merkte er bitter weinig van. Onlangs las ik in een krant dat oude foto’s ook geuren kunnen opwekken in het geheugen. Na wat ‘grasduinen’ in diverse stukjes op het internet kwam ik terecht bij het begrip ‘olfactorisch geheugen’. Nu blijkt inderdaad dat geuren geheugensporen kunnen zijn. Dus kunnen de juiste geuren op het juiste moment herinneringen opwekken. Leuke manier van geoorloofd spieken zou ik zeggen. Een leerling met staaltjes parfum voor de lessenaar, het is eens wat anders.

een knipsel uit pag 21

Zou het niet iets eenvoudiger zijn het op te lossen met een pilletje?
We hebben al zo weinig geduld, de wereld draait maar door (en zot). Belgen zijn niet vies van een pilletje meer of minder. Dat geeft snel resultaat. Liever dat dan maandenlang hard oefenen, oeverloos herhalen en tomeloos drillen!

Georkestreerde doping, vergezeld van een soepel voorschrijfgedrag, is een pak eenvoudiger, nietwaar! Verbaas je niet dat de opsteller van de lijst met criteria ( DSM-IV-TR ) een CEO is van die pillenfabriek (knipoogje).

Advertenties