Marc groet de dingen

Intelligentie is het vermogen creatief te bouwen met blokjes van kennis.

Gamification

crop

Een andere vorm van transparantie kan een duidelijk en zelf te kiezen programma zijn.

Volgend idee doet een beetje denken aan het verzamelen van studiepunten aan de universiteiten. Ik weet ook wel dat dit systeem zijn voor- en tegenstanders heeft. Maar laat me je even meenemen.

Stel dat je kind geïnteresseerd is in richting X, Y of Z. Voor het gemak mag je richting een interesseveld noemen. Vroeger was je bijvoorbeeld goed in talen, rekenen of tekenen. Anderen waren dan weer eerder praktisch of handig. Nog anderen leken wel in de wieg gelegd voor sport.

Laat ons 2 éénduidige voorbeelden nemen.

Leerling A is duidelijk ‘voorbestemd’ om te googelen en werken met getallen en cijfers en heeft inzicht.
Leerling B is eerder een boekenwurm, citeert als het ware verzen en is uitermate taalgevoelig.

Nu starten deze ‘samen’ in een Aso-stroom eerste graad en werken ze een haast identiek programma af ( op een optionele keuze van Latijn na ). Bij deliberaties worden beide talenten over een diezelfde haast identieke kam geschoren.

Leerling A is wel goed voor talen maar wel voor wiskunde, tja spijtig; degradatie richting TSO lonkt.
Leerling B is dan weer wel goed voor talen, maar scoort onder’maat’s voor wiskunde, oei de poort richting TSO staat ver open!

Ik stel dit jaar na jaar vast en het ‘lapmiddel’ dat je voor 1 vak niet kan buizen ( wet! ) meer en meer frustraties opwekt bij vakcollega’s. Het averechtse is dat er nu leerlingen zijn die ‘bewust’ weten dat je met 40% voor wiskunde en de rest ‘er door’ lang kunt blijven hangen. Vaak zijn het dan nog eens in die lessen de ‘storende’ factoren en zitten ze er ECHT hun broek te verslijten, gezien ze toch niet meekunnen.

Stel nu dat zou kunnen kiezen voor het interessedomein ‘TAAL’ en dan uit de hoofdvakken een programma moet samenstellen van een aantal uren. Daarnaast kies je instapniveau Wiskunde en vul je verder aan met een rits vakken voor algemene vorming, gaande van godsdienst, alle wetenschappen en geschiedenis en creatieve vakken. Hoe hoger je in het ‘level’ van dat vak geraakt, hoe meer studiepunten je behaald.

Doel is een aantal punten te behalen en uiteraard gaan de hoofdvakken de meeste punten opbrengen. Stel dat het doel 60 punten is.
Dan kan je als aanvulling die vakken kiezen die je liggen. Misschien hebben sommige leerlingen liever biologie dan aardrijkskunde of geschiedenis. Of verkiezen ze techniek boven plastische en muziek. In ieder geval is de opdracht 40 extra punten te verzamelen.
Heb je uiteindelijk 100 punten ( als voorbeeld ) ben je geslaagd. Wil je maar een minipakket Frans, kan je ook maar 10 punten verdienen. Dus moet je waarschijnlijk een vak extra kiezen om aan je puntenpakket te raken. Kies je toch voor meer Frans kan je 15 punten verdienen (bijvoorbeeld natuurlijk).

Klinkt niet zo ingewikkeld als je het uittekent, maar praktisch gezien stuit het op weerstand omdat je de geëigende structuren doorbreekt en op 1 september geen pedagogisch comfort voor de leerkrachten kunt bieden. Iedereen wil graag op 1 september zijn vaste uurrooster met de vaste klassen in de vaste lokalen op de gevraagde vaste uren!

Tja, mijn betoog voor een hoogstaand onderwijs staat en valt natuurlijk met het niveau van de werknemers (knipoogje). Maar als men een kwalitatief hoogstaande onderwijs wil, kan dat alleen maar als de mensen die er voor instaan ook aan deze voorwaarde voldoen.

%d bloggers liken dit: